Adamın birine sayısaldan büyük ikramiye çıkıyor. Karısına bile söylemiyor, sabaha karşı ikramiyeyi almak için Ankara’ya yola çıkıyor. Tam Elmadağ’a gelmişken bir telefon… Arayan kayınbiraderi.
– Neredesin enişte?
– Dışarıdayım hayırdır.
– Çabuk eve gel
– N’oldu, çok mu acil?
– Hemen gel ablam
– Yoksa hasta mı?
– Yok sizlere ömür
Telefonu kapattıktan sonra adam koltuğa yaslanıp kendi kendine
– “Ey güzel Allah’ım, verdikçe veriyor, verdikçe veriyor”