Uzun yolları da göze alabilen bir dostluk.

Biri beyaz biri kara iki kedi..
Birbirlerinin omzuna kollarını dolamışçasına birbirlerine şefkatle sarılarak,
birbirlerine dayanarak yola çıkmışlar.
Gölgeler akşamüstünü söylüyor.
Yorgun bir günün sonunda eve dönüyorlarmış gibi.
Yüzlerini görmüyoruz ama eminim mırıl mırıl konuşuyorlardır.
Belli sınanmış, denenmiş bir dostluk bu,
Uzun yolları da göze alabilen bir dostluk

Ya biz, binde bir karşımıza çıkan dostluk, arkadaşlık, sevgililik fırsatlarını ne yapıyoruz?
Akşam üstünün bir saatinde yorgun gövdemizi yaslayıp mırıl mırıl konuşabileceğimiz,
Omzumuza dolanan bir kolun, başımızı yaslayabileceğimiz bir omzun,
Belimizi kavrayan bir elin, uzun yollara dayanıklı ayakların sahibi karşımıza çıktığında tanıyabiliyor muyuz onu,
Değerini biliyor, biricikliğini, benzersizliğini anlayabiliyor muyuz? …

Yoksa hayatı sonsuz, fırsatları sayısız sanıp
Kendimizi hep ilerde bir gün karşılaşacağımızı sandığımız bir başkasına,
Bir yenisine ertelerken hayat yanımızdan geçip gidiyor mu?
Karşımıza erken çıkmış insanları yolumuzun dışına sürüklerken
Bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?
Hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine çoğu kez zalimdir,
Her zaman aynı fırsatları sunmaz, toyluk zamanlarını ödetir.
Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların
Savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız bir gün…

Bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz,
Ya da olanlar olması gerekenler değildir.
Yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz,
Gün gelir kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir…

Kedilerin özel bir anını yakalamak gibidir
Kendi hayatımızdaki olağanüstü anları ve olağanüstü kişileri yakalamak.
Bazılarının gelecekte sandıkları ‘bir gün’ geçmişte kalmıştır oysa;
Hani şu karşıdan karşıya geçerken, trafik ışıklarında rastladığınız,
Omzunun üzerinden şöyle bir baktığınız sonra da boşverip
‘Nasıl olsa ilerde bir gün tekrar karşıma çıkar.’ dediğinizdir.
Oysa tam da o gün bu zalim şehri terk etmiştir O,
Boş yere bu sokaklarda aranırsınız…

Murathan MUNGAN

Hakikat

Her şeyi bilme şeklindeki bu kendini beğenmiş küstahlığın temeli hiçbir zaman hiçbir şeyi anlamamış olmaktan başka birşey değildir. Bir kerecik bile olsa, tek bir şeyi tam olarak anlama deneyimi olan ve bilginin nasıl elde edildiğini gerçekten duyumsamış olan bir kimse, kendisinin hiç anlamadığı, sonsuz sayıda başka hakikatlerin de var olduğunu fark eder

Galileo

Her şey sana bağlı !

Bir ağaç, bir ormanın başlangıcı olabilir.
Bir kuş, baharın müjdecisi olabilir.
Bir gülümseme, bir dostluğu başlatabilir.
Bir tokalaşma moralinizi yükseltebilir
Bir yıldız, denizde bir gemiye yön gösterebilir.
Bir tek kelime, büyük bir ideali anlatabilir.
Bir huzme güneş ışığı, bir odayı aydınlatabilir.
Bir mum, karanlığı yırtabilir.
Bir gülüş, hüznü fethedebilir.
Bir adım, uzun bir yolculuğu başlatabilir.
Bir dua, bir kelimeyle başlar.
Bir umut ışığı, ruhumuzu besleyebilir.
Bir dokunuş,  ne kadar önemsendiğinizi hissettirebilir.
Bir ses, bilgelikle konuşabilir.
Bir yürek,  gerçek olanı anlayabilir.
Bir yaşam çok şeyi değiştirilebilir.
Görüyorsun ya.
Her şey sana bağlı!.
Ne kadar önemli olduğunuzu asla unutmayın.

Margo DANIEL

Rüzgâr, kum ve yıldızlar

Saint-Exupery, 1935’de hava postası pilotu iken teknisyeni Prevort ile Libya Çölü’nün kumlarına saplanıp kaldı. O zamanlar çölden canlı çıkamayacağımızı sanıyordum der; “Rüzgar, Kum ve Yıldızlar” adlı kitabında. İki Fransız yanlarında bir termos dolusu şekerli kahve, yarım şişe şarap, bir parça çikolata, bir kaç kurabiye ve bir iki portakalla; Fransa’nın üç katı büyüklüğündeki bir çölde beş gün boyunca susuzluktan akıllarını yitirircesine, düşe kalka ilerlediler. Onları bir bedevi kurtardı. İlk iş olarak susuzluktan ölmek üzere olan İki Fransıza su verdi. Saint-Exupery büyük bir minnettarlıkla şunları yazdı: “Sen kurtarıcımız, Libyalı bedevi, sen benim hafızamdan silinip gidiyorsun! Yüzünü gözümün önüne getiremiyorum. Sen insansın ve ben sende tüm insanların simasını görüyorum! Sen bizi daha önce hiç görmedin ve buna rağmen bizi tanıdın! Sen benim sevgili kardeşimsin ve ben bundan sonra seni tüm insanlarda yeniden tanıyacağım!”

Saint-Exupery / Rüzgâr, Kum ve Yıldızlar

Ağaç ve Orman

“Ağacı görüp, ormanı göz ardı etmek nasıl yanlışsa, ormana bakıp ağacı gözden kaçırmak da yanlıştır.”

Aziz Nesin, Korkudan Korkmak

66. sone

Vazgeçtim bu dünyadan
Tek ölüm paklar beni
Değmez bu yangın yeri
Avuç açmaya değmez.

Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz
Ezilmiş hor görülmüş el emeği göz nuru
Ödlekler geçmiş başa derken mertlik bozulmuş.
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’e

Vazgeçtim bu dünyadan
Dünyamdan geçtim ama
Seni yalnız komak var
O koyuyor adama…

William SHAKESPEARE

Hayat

Öyle bir aşk yaşadım ki tutkuyu da gördüm pes etmeyi de.
Bazıları seyrederken hayatı en önden,
Kendimi bir sahnede buldum, oynadım.
Öyle bir rol vermişlerdi ki okudum okudum anlamadım.
Kendi kendime konuştum bazen evimde,
hem kızdım hem güldüm halime.
Sonra dedim ki söz ver kendine
Denizleri seviyorsan dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı biliyorsan düşmeyi de bileceksin,
Korkarak yaşıyorsan yalnızca hayatı seyredeceksin.
Öyle hayat yaşadım ki son yolculukları erken tanıdım.
Öyle değerliymiş ki zaman hep acele etmem bundan anladım.

(Nietczhe)

Çözümler

Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar:
– Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz?

Doktor:
– Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç sey veriyoruz. Bir kaşık, bir fincan, ve bir kova. Sonra da kişiye küveti nasıl boşaltmayı tercih ettiğini soruyoruz. Siz ne yapardınız?

Adam:
– Ooo ! Anladım. Normal bir insan kovayı tercih eder. Çünkü kova kaşık ve fincandan büyük.

– Hayır, der doktor. Normal bir insan küvetin tıpasını çeker.

“Gerçek Akıl, Sadece Bize Sunulan Çözümleri Seçmek Değil, En Uygun Çözümü Bulabilmektir.”

Değerler

“Hayatın bize çizdiği yol, özgürlük ve güzelliklerle dolu olabilir, ama biz bu yolu yitirdik.
Hırs insanların ruhunu zehirledi, dünyayı bir nefret çemberine aldı.
Hepimizi kaz adımlarıyla sefaletin ve savaşların içine sürükledi.
Hızımızı artırdık, ama bunun tutsağı olduk.
Bolluk getiren makineleşme bizi yoksul kıldı.
Edindiğimiz bilgiler bizi çıkarcı yaptı, zekamızı da katı ve acımasız.
Çok düşünüyoruz, ama az hissediyoruz.
Makineleşmeden çok insanlığa, zekadan çok iyilik ve anlayışa gereksinmemiz var.
İnsancıl değerlerimizi koruyamazsak hayat korkunç olur, hep yitiririz…”

Charlie Chaplin

Hayat

“Okumayı bilmezseniz, yürümeyi bilmezseniz, bir yaprağın güzelliğini takdir edemezseniz, yaşamıyorsunuz demektir. Yaşamın bütününü anlamanız gerek, sadece küçük bir parçasını değil. İşte bu yüzden okumak zorundasınız, işte bu yüzden gökyüzüne bakmak zorundasınız, bu yüzden şarkı söylemek, dans etmek, şiirler yazmak, acı çekmek ve anlamak zorundasınız; çünkü tüm bunlar hayattır…”

Jiddu Krishnamurti

Değer

“Yaşamın hızlı temposu değil,can sıkıntısı öldürür.
İnsanları hasta ve mutsuz yapan, hiçbir şeyin değer olmadığı hissidir.”

Harold Dodds

Hikaye

Tarihi bilmiyorsan, dün doğmuşsun demektir. Dün doğmuşsan, her lider sana istediği hikayeyi anlatabilir.

Howard Zinn

Kelimeler

Kelimelerin kötü yönü, kendimizi başkalarına anlatabileceğimiz ve başkalarının söylediklerini anlayabileceğimiz hissini uyandırmalarıdır. Fakat dönüp kaderimizle yüzleştiğimizde yetmediklerini görürüz.

Paola Coelho – Elif

Yürüyüp geçeceksin

Yürüyüp geçeceksin, hep yürüyüp geçeceksin. Ben öyle yaptım. Hep yürüdüm. Herkesin herşeyi anlamasını bekleyemezsin. Sen yürüyüp gideceksin. Anlayan  anlayacak, anlamayan anlamayacak; dünyanın hepsine yetişemezsin ki ! Bilirsin ben iyi yürürüm.

Murathan MUNGAN