Çocuk aklı.

Mahallenin iki afacan kardesi tum mahalleliyi
biktirmis. Surekli ana-babalarina sikayet geliyor
mahalleliden. Kirilan camlarin, kuyruguna teneke
baglanan kedilerin, lastigi indirilen
arabalarin sorumlusu hep afacan kardesler. Ana-babasi
usanip bu durumdan kilisenin papazina anlatirlar
durumu veyardim isterler. Papaz “gonderin cocuklari
konusayim” der.
Cocuklari gonderirler.
Papaz once buyuk oglani cagirir.
“Soyle bakiim evladim,Tanri nerede ?”
Cocuk susar.
Papaz Tekrar sorar .
“evladim soylesene Tanrimiz nerede?”.
Cocuk susmaya devam eder.
Papaz israrla sormaya devam eder, cocuk susmaya..
Sinirlenir Papaz, “konussana be cocuk nerde Tanri? ”
Cocuk aniden firlar, kiliseden kosarak kaciyorken
seslenir kardesine” kacalim cabuk !”. Eve giderler ,
odalarina cikip kapiyi iyice kapatirlar, kucuk oglan
sorar buyugune” neden
kaciyoruz?”
Buyuk yanitlar
“iste simdi hapi yuttuk, Tanr? kaybolmu? bizden
biliyorlar!!!”