Dindarlar tanrıdan değil tanrısızlıktan daha çok korkarlar. Mesela tanrılı bir yaşamdaki cehennemde yanmayı, tanrısız bir yaşamdaki hiçliğe tercih ederler.
Serkan Talo
Ölüm yokmuş, ölüm varmış
İnsanın ölüm yokmuş gibi hareket etmesiyle aklında her an ölüm olduğu halde hareket etmesi, belki aynı şeydi.
Dağılım…
Kapitalizmde bir kusur vardır: “Malların eşitsiz dağılımı. “
Sosyalizmde ise bir erdem vardır: “Sefaletin eşit dağılımı.”
Mutlu olmak
Amerikalılar mutlu olmayı öğrenemediler, onlar sadece mutluluğun peşinden koşmayı öğrendiler.
Geleneksel ahlak, modern ahlak
Geleneksel ahlak insanın topluma uyum sağlaması, modern ahlak ise insanın kendi prensipleri ve değerleri için (toplum karşı gelse bile) ayağa kalkmasıdır…
Fazla iyi olmak akışı bozar
Hep zannettik ki dünyayı kötü insanlar mahvediyor.
Ama bazen fark etmiyoruz.
Asıl akışı bozanlar, fazla iyi olanlar.
Çünkü bazen, olması gerekeni engelleyen kişi kötü değil, fazla iyi olandır.
Fazla anlayışlı, fazla hoşgörülü, fazla fedakâr olandır.
Yani sınır koyması gereken yerde susan,
hakkını araması gereken yerde gülümseyen,
yüzleşmesi gereken yerde “boş ver” diyen o insanlar.
Onlar sanıyor ki sessizlik huzur getirir.
Ama bazen sessizlik, kötülüğe zemin olur.
Bazen hoşgörü, zalime davetiyedir.
Bazen merhamet, yanlış birine uzatılmış sonsuz kredidir.
Bir düşün.
Birine sürekli hak verirsen, birinin yanlışını hep anlayışla karşılarsan, birinin bencilliğini hep fedakârlıkla tolere edersen, ne olur biliyor musun?
O kişi değişmez.
Sadece daha cesur bir zalime dönüşür.
İyilik, yerinde yapılmadığında kötülüğe dönüşür.
Merhamet, sınırını aştığında zalimi büyütür.
Fedakârlık, dozunu kaçırdığında insanı yok eder.
Ve farkına bile varmadan, kötülüğün yayılmasına katkı sağlarsın.
Çünkü olması gereken “dersi” hayat veremez artık.
Sen, o dersi “fazla iyi” olduğun için iptal etmişsindir.
İşte o yüzden bazen en büyük kötülüğü, kötüler değil fazla iyiler yapar.
Farkında olmadan;
olması gereken farkındalığı,
olması gereken değişimi,
olması gereken sınırı,
olması gereken yüzleşmeyi, uzaklaşmayı, susuşu,
hatta olması gereken hayrı iptal ederler.
Ve her “fazla iyi” davranış, bir yerlerde olması gereken bir dönüşümün önünü keser.
Bazen dünyanın bozulma nedeni kötülük değil, yerinde yapılmayan iyiliktir.
Olduğunuz kişiyle, olduğunu sandığınız kişi
Olduğunuz kişiyle, olduğunu sandığınız kişi arasındaki mesafe hastalığınızın ölçüsüdür. O mesafeyi kısaltmanız gerek. Yolculuk budur. Görüşünüzü bulanıklaştıran o iki çemberi birleştirin. Hayattaki en zor yolculuk budur. En doğru yolculuk da…
Medeniyet
Medeniyet, insanın doğaya ve doğal olana meydan okumasıdır.
Cemil Sunguray
Kaderinizle barışık olun
Mutluluk modern zaman uydurmasıdır. Eskiler “bahtiyâr olmak” derlerdi. Yani “bahtıyla barışık olmak”…
Köle ahlakı
Köle ahlakı kendi zayıflığını erdem haline getirerek güçlü ve başarılı olanları suçlu ilan etme mekanizmasıdır.
Nietzsche’ye göre köle ahlak sistemi zayıf ve güçsüz olanların güçlü ve soylu olanlara karşı bir tür intikam mekanizması olarak geliştirdiği bir tepkidir.
Örneğin güçlülerin geliştirdiği kudret gurur yaşam sevinci gibi doğal iç güdüler köle ahlakı tarafından kötü olarak damgalanır. Yerine tevazu, merhamet ve fedakarlık gibi değerler getirilir. Nietzsche’ye göre bu, zayıfların yani köle olanların kendi güçsüzlüklerini bir erdeme dönüştürme çabasıdır.
Gerçek Özgürlük
Gerçek özgürlük sahip olduğumuz şeylerle değil; sahip olduklarımıza olan tutkumuzdan, bağlarımızdan arınmakla ilgilidir. Bu arınma insanın ruhsal anlamda güçlenmesine ve içsel huzur bulmasına olanak tanır.
Sen, sana yapılan değilsin
Sen, sana yapılan değilsin. Sen, sana yapılana verdiğin cevapsın…
Gereğinden fazla nefret
Ahlakı zayıf insanlardan gereğinden fazla nefret ederseniz, gittikçe onlara benzersiniz.
Aşk
Hoşumuza giden bir bedenin içine hayalimizdeki ruhu yerleştirir, adına da aşk deriz bu saçmalığın.
(Not: Bu söz yaygın kanının aksine William Shakespeare‘e ait değildir.)
Yargılama
Önemli olan insanın neye inandığı değildir
Gerçeğin önemi
İnsanların neye inandığı gerçeğin ne olduğundan daha önemlidir.
